Een vliegende start
Overige
mooie momenten
Caribisch visavontuur 
in Costa-Rica
Restauratie visboot
Home
Links
Foto’s
Overige
Vangstverslagen
Techniek
Vakantievissen aan 
de Spaanse Ebro
Restauratie visboot
(Deel 2)
Ebro in  de Herkansing

Eenmaal aangekomen wilde we een auto huren. Dat dit zonder creditcard eigenlijk niet mogelijk was wisten we niet. Zo stonden we dus voor een grote uitdaging want we hadden beide helaas geen creditcard. Na een hoop gedoe en overleg was er uiteindelijk nog één maatschappij waar we een auto konden huren met contant geld. Weliswaar voor 100 Euro duurder maar beter iets dan niets.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al met al waren de vangsten minder goed dan gehoopt maar de toch fikse karpers en de nodige snoekbaarzen maakte weer een hoop goed. Ook hebben we bij Lodewijk en Michel de enige gevangen grote meervallen kunnen bewonderen en dat was ook prachtig. Bij de andere stekken, welke verderop lagen, werd ook nog af en toe karper en kleinere meerval gevangen. Maar geen van alle een echt grote meerval. Toch was de gezelligheid super en we kijken toch terug op een erg gezellige week. Doordat we net de slechtste periode getroffen hadden, kregen we een extra leuke aanbieding om terug te komen en dat gaan we dan waarschijnlijk in Oktober toch doen.

De karperhengel begon ook enig teken van leven te geven en zo stond Henry met de volgende vis aan de lijn. Het gevecht viel wat tegen maar toch werd er weer een mooie vis geschept. Rond de 26 pond is ook zeker niet verkeerd. Deze vissen maakte toch weer een hoop goed en ook bleek wel dat het na 2 stabiele dagen weer beter word. Ook werd er door Damien nog een mooie meerval gevangen.

Even later stond de volgende hengel krom. Ik sloeg aan op een fikse vis en de vis bood veel weerstand. Aan de manier van zwemmen wisten we dat dit wederom een karper was. Na het scheppen werd er gemeten en gewogen. De vis bleek net als de vis in het begin van de week ook 93 cm en 32 pond. Weliswaar was deze wel onbeschadigd en duidelijk niet dezelfde vis. Even een plaatje schieten en op naar de volgende.

De laatste dag begon wederom rustig. Toen de middag begon moest de eerste vis nog komen. In de middag kwam het toch nog goed. De eerste aanbeet was op de meervalhengel. Dat dit een karper bleek te zijn vonden we echt niet erg. Eindelijk was er weer vis. Deze werd gedrild door Dave en zo mocht hij zijn 2e vis binnen halen.

Ietwat tegen mijn principes in werd er toch gekozen om op 1 hengel een snoekbaars als aasvis te gaan gebruiken. Je moet tenslotte toch wat proberen als het slecht is. We zijn nou eenmaal in Spanje dus passen ons maar eens wat aan. Toeval of niet, maar bij buurman Lodewijk leverde dit al binnen een half uur een prachtige meerval op. Een geweldige aanbeet en er werd fors aan de hengel getrokken. Wederom geweldig om te zien en ook deze vis werd geland. Het omhoog beuren van de vis moesten we met 3 man doen dus dat zegt genoeg over het gewicht. De meetlat stopte bij 184 cm. Er werden wat platen geschoten en de vis mocht snel weer terug de Ebro in. Toch even wat afwisseling op deze taaie dag. Op de vierde dag werden er door onze buurmannen nog wel 3 karpers gevangen. Allemaal in dezelfde hoek. De opgebouwde voerplek van michel bleek dus toch te gaan werken.

Ondertussen genoten we van de prachtige omgeving. Een mooi rotsachtig gebied waar van alles te zien valt. Het duurde een aardige poos maar toen meldde zich toch een fikse karper. Na een leuke dril zagen we dat dit een vrij oude vis was en er wat gehavend uitzag. Ondanks dat een erg leuke vangst en een Karper van 32 Pond was een feit. Verder bleef het deze dag rustig. Het water steeg helaas nog en dat belooft volgens de kenners niet veel goeds. Aan het einde van de dag ging ik nog even met de pen op snoekbaars. Wonderbaarlijk wist ik in korte tijd 3 snoekbaarzen te vangen. Dat gaf moed om hier de volgende dag mee verder te gaan.

Tijdens het vissen viel ons al op dat het water begon te stijgen. Helaas bleek dit erg slecht voor de vangsten te zijn. Door het smeltwater wat erbij komt, zakt de watertemperatuur een aantal graden en is de vis van slag. Tijdens het stijgen zijn de vangsten altijd zeer slecht. Zodra het stabiel is, heeft de vis volgens onze visgids altijd zo'n 2 a 3 dagen nodig om weer gewend te zijn en weer verder te gaan azen. Dat hebben wij weer! Dit gebeurt een paar keer per jaar en net uitgerekend de week dat wij komen. Afijn, onze eerste visdag zat erop. Toen we vertrokken konden we alle spullen lekker laten staan. Door de organisatie werd er een Pakistaan ingehuurd welke op de stek blijft slapen en waakt over de visspullen. Wat een luxe en gemak!

 

Toen alles eenmaal uitgevaren was, werd het wachten geblazen. Op de eerste dag werden er door ons 2 Meervallen gevangen. Weliswaar wat kleinere, maar toch leuk om mee te beginnen. De aanbeten deden Henry, Dave en ik om de beurt zodat we allemaal wat zouden vangen. Aan het einde van de dag stond ineens de hengel van onze buurman Michel krom. Het bleek een fikse Meerval te zijn en na de prachtige dril werd een vis geland met een lengte van 174 cm. Het bekijken en assisteren van dit alles was al een prachtige ervaring.

Door onze visgids werd er een marker in het water gezet net voorbij het diepste punt zodat we de lijnen in een netjes verdeelde strook ervoor uit konden varen. Dit bleek nog een aardig klusje maar na wat goede oefening wist ik samen met Reisgenoot Michel de lijnen aardig op de juiste plaats te krijgen. Henry moest zorgen dat vanaf de kant de lijn goed kon uitspoelen zodat deze niet in de knoop kwam of vast sloeg. Hetgeen niet fijn is als je met redelijke snelheid en een lijn in de hand aan het varen bent. De lichamelijke schade hiervan wilde we maar even niet aan denken.

De volgende ochtend gingen we vissen. We werden door onze zweedse visgids naar onze stek gebracht en we kregen uitleg over de plaatselijke manier van vissen. De stek werd gedeeld met nog 3 reisgenoten. Lodewijk en Michel met zijn zoon Damien.

In de avond kwamen we dus aan in het Spaanse plaatsje Chiprana en werden we verwelkomd door onze gastheer Nick. Het was snel duidelijk. Dagelijks ontbijt om een uur of 8 en avondeten om 20.00 uur. Na een gezellig biertje die avond werd ook als snel duidelijk dat de andere medevissers erg gezellig waren en dat het aan de mensen deze week niet kon liggen.

 

Vakantievissen aan de Spaanse Ebro
Door: John van Harn

Eind April was het dan zover. De geplande visvakantie ging beginnen. Al een aantal jaren wilde ik graag naar de Ebro in Spanje om te vissen op karper, meerval en snoekbaars. Na lang denken was het dan eindelijk afgesproken en zo stapte ik samen met Henry en zijn zoon Dave in het vliegtuig richting Spanje.

Er werd gevist met vismeel pellets op zowel de karper als de meerval. Een vrij statische manier van vissen. Even wennen aangezien ik meestal toch actief vanuit een boot vis. Het aantal pellets was maar net hoe het uitkwam met de lengte van de hair. De karperhengel vaak met 1 of 2 pellets maar bij de meerval hengels werd de hair volledig gevuld met soms tot wel 8 pellets. Als lood werd er een gewicht gebruikt van 450 gram. Dat dit niet te werpen is spreekt voor zich en dus werden de lijnen uitgevaren met de Aluminium visboot.

De volgende dag gingen we in de ochtend eerst naar de hengelsportzaak om wat spullen te halen voor het snoekbaarzen. Later op de dag kon ik hier wat mee gaan rommelen en uitproberen. Het pennen op snoekbaars vind ikzelf en prachtige visserij en dit wilde ik hier ook gaan proberen. Uiteindelijk rond half 10 vaarden we weer richting onze stek. Eenmaal op de stek werden de lijnen klaargemaakt en uitgevaren en werd het weer wachten op de eerste vis.

Over de derde en vierde dag kan ik vrij kort zijn. Onze karper en meervalhengels bleven, op een paar gemiste aanbeten na, volledig stil. De voorspellingen van onze visgids waren helaas waar. Zo slecht blijkt het zelden te zijn. Het snoekbaarzen daarentegen ging weer erg goed en met regelmaat wist ik een snoekbaars te vangen op de pen. Hierdoor wist ik me op deze dagen toch nog goed te vermaken.