Een vliegende start
Overige
mooie momenten
Caribisch visavontuur 
in Costa-Rica
Restauratie visboot
Home
Links
Foto’s
Overige
Vangstverslagen
Techniek
Vakantievissen aan 
de Spaanse Ebro
Restauratie visboot
(Deel 2)
Ebro in  de Herkansing
Uiteraard zullen er momenten komen waar je niet op voorbereid bent en ook daarvan hebben wij er heel wat meegemaakt tijdens onze doodaassessies.
Ook hebben we het al verscheidene keren meegemaakt, dat we een vis verspeelden door lijnbreuk, met als oorzaak een obstakel onder water. Uiteraard is dit balen, maar de verrassing is des te groter als je later die dag die vis toch nog weet te vangen, met de eerder die dag verspeelde onderlijn nog in haar bek!! Of die keer dat er bij mij tijdens het binnendraaien een metersnoek op mijn dobber, ja je leest het goed, op mijn dobber klapt en deze niet meer los wou laten, voordat hij in ons landingsnet lag. Momenten om niet snel te vergeten.
Nog zo’n moment om nooit te vergeten, was de dag dat mijn broer Bert ook meeging en mijn maat eerst een snoek van 121 ving, waarna tijdens de fotosessie Bert ons roept dat hij ook een aanbeet heeft. Ik die kant op en daar aangekomen schreeuwt hij: “deze is nog groter!!”
Ik denk bij mezelf: hij maakt een grap, maar als ik even later de vis van Bert zie, kijk ik toch wel wat verbaasd. Deze is inderdaad groter, zo blijkt na meting 123 cm en tonnetje rond!! Een bizar gezicht. Twee vissen van boven de 120 cm, zo naast elkaar op de onthaakmat. Wat een heerlijk gezicht was dat en reken maar: daar krijg je het warm van. Zelfs als het bijna aanvoelt alsof het 10 graden vriest!!
Soms moet je een beetje geluk hebben

Iedereen verspeelt wel eens een vis. Zo ook ik, maar wat sta je dan raar te kijken als je die vis met de onderlijn nog in haar bek een week later alsnog vangt.
Tijdens de dril werd al duidelijk dat de vis niet lekker gehaakt zat. Toen de vis dichterbij kwam, zagen we dat alleen de lijn om haar kop gewikkeld zat en de vis niet eens gehaakt was! Hoe bizar, maar het werd nog gekker. Toen we de vis geschept hadden, zag ik een andere onderlijn uit haar bek komen en ik zei meteen: “dat is mijn onderlijn joh, die ik vorige week kwijtraakte aan die verspeelde vis.” Bij nadere inspectie bleek dat de snoek, met de nog aanwezige onderlijn, door mijn lijn gezwommen was en met het loodje wat daaraan hing was blijven hangen! Gelukkig waren we met z’n tweeën want anders had niemand dit ooit geloofd!!
Mooie momenten
Door: Arend Burger
Vorig jaar rond deze tijd, tijdens een van onze sessies, haakte mijn maat een zware vis, die tijdens de dril opeens wel heel erg waar werd. Toen dit later weer minder werd en we de vis even later op de onthaakmat hadden liggen, keken we beiden met verbazing naar de massieve snoek. De vis mat 122 en was tijdens de dril gepakt door een nog grotere vis, wat duidelijk te zien was aan de beet op haar flank! “Dit was waarschijnlijk haar oma,” zei ik met een brede grijns op mijn gezicht. Zoiets hadden we nog nooit meegemaakt.